Przejażdżki rowerowe


Przerwana zapora

← Wróć
Stworzone:18.5.2014 | Zmodyfikowane:14.7.2016

Adres:– nie dostępne –
Odkryj miejsce i otoczenie jednej z największych katastrof w Górach Izerskich.

Josefův Důl

Gmina Josefův Důl leży w dolinie górnego biegu rzeki Kamenice. Do gminy Josefův Důl należą także miejscowości: Karlov, Antonínov i Dolní Maxov. Miejscowość Josefův Důl powstała w 1701 roku. Jej nazwa pochodzi od imienia syna właściciela posiadłości, Karola Josefa Desfoursa, który w tym roku się urodził. Spośród znajdujących się tu zabytków można wymienić pałacyk, który był siedzibą rodu hrabiowskiego Des Fours Walderode, ponadto kościół pw. Przemienienia Pańskiego – jednonawowy pseudogotycki kościół z lat 1862-1865, budynek plebanii z 1862 roku i renesansowy budynek szkoły z 1879 roku. W okolicy znajduje się wiele wiejskich zagród, które są dokumentem lokalnej architektury ludowej. Josefův důl ma bardzo starą tradycję szklarską. Pierwszą, tzw. Zenkerovą huť zbudowano w Josefovym dole już w XVII wieku. Jej późniejszym właścicielem był hutnik szkła Kittel, a w 1753 roku kupili ją Riedelowie. W 1910 roku hutę zburzono, a w jej miejscu zbudowano nową hutę szkła. W dolinie dominuje Zapora Josefodolska, największy zbiornik dolinny w Górach Izerskich. Przez miejscowość przepływają dwie rzeczki. Kamenice jest największym dopływem Izery w Górach Izerskich i ma 36 km długości. Jedlová to górska rzeczka przepływająca przez rezerwat przyrody Jedlový důl. To rzeka o kamienistym dnie, z wieloma pierzejami i wodospadami.

 

Mariánskohorské boudy

Mariánskohorské boudy leżą na wysokości 843 m n.p.m. i do dnia dzisiejszego są popularnym miejscem odwiedzanym przez turystów. To pasterska enklawa typu karkonoskiego na Grzbiecie Marianskohorskim. Założona była w 1705 roku i aż do minionego wieku nazywana była Fritzovy boudy. Dziś są tu cztery górskie chałupy oraz nowo zbudowany budynek Dyrekcji Parku Krajobrazowego Gór Izerskich.

 

Przerwana zapora

 

Zapora na Białej Desnej leży przy miejscowości Desná, na wysokości 806 m n.p.m. Jej budowę zakończono w 1915 roku, ale we wrześniu następnego roku fala powodziowa przerwała zaporę. Powódź spowodowała nie tylko ogromne szkody materialne, ale także pochłonęła 65 ofiar ludzkich. To unikatowe pozostałości przerwanej zapory, której nieodpowiednia technologia budowy posłużyła po katastrofie do wyliczeń kolejnych, bardziej bezpiecznych konstrukcji zaporowych, budowanych po 1916 roku. Do dnia dzisiejszego z zapory zachowała się wieża, resztki tamy i podziemna sztolnia, przez którą odprowadzano wodę do sąsiedniej zapory Souš.

 

Na Kneipě

Kiosk Na Kneipě stoi na skrzyżowaniu szlaków turystycznych u podnóża góry Izery przy rezerwacie Klečové louky. Niemiecka nazwa skrzyżowania pochodzi od dawnej chaty drwali. Z torfowisk wysokich Na Kneipě wody odpływają na cztery strony i do dwóch mórz (Północnego i Bałtyckiego). Wraz z torfowiskiem na Quarre to jedyne torfowisko wysokie w Górach Izerskich. Skrzyżowanie Na Kneipě znane jest wśród turystów przede wszystkim dzięki kioskowi o charakterystycznym skośnym kształcie. Za nim na wzniesieniu znajduje się objęte ochroną torfowisko z gęstym porostem karłowatych świerków z kaskadowymi jeziorkami. W pobliżu stoi także znany trójkątny pomniczek, przypominający Viktora Gacka, który w 1927 roku został tu zamordowany, prawdopodobnie przez złodzieja.


Przy Čihadle

Torfowisko na Čihadle należy do najbardziej znanych izerskich torfowisk. Ochroną jest objęte od 1960 roku. Znajduje się na płytkim łęku (975 m) dokładnie na wododziale Morza Bałtyckiego i Północnego. Z torfowiska wypływa jeden z dopływów Czarnego Potoka (na północ) oraz rzeczka Jedlová (na południe). Nazwa pochodzi od ptaszników (czes. čihaři), którzy łapali tu przelatujące ptaki.

Kristiánov

W połowie lat 70. XVIII wieku przedsiębiorca szklarski J. L. Riedel zlecił w izerskim Kristiánovie budowę huty szkła. Wokół niej powstała później osada, składająca się z domu właściciela, kilku chałup szklarzy oraz kaplicy, cmentarza i szkoły. Do dnia dzisiejszego w Kristiánovie zachowała się tylko Liščí bouda (Lisia), nazwana od imienia szklarza Fuchsa. Obecnie mieści się tam Izba Pamięci Hutnictwa Szkła w Górach Izerskich (od 1964 roku muzeum). Ekspozycja przedstawia rozwój izerskich hut szkła, faunę i florę Gór Izerskich oraz modele dawnej osady i spalonej huty kristiánovskiej. Kristiánov ożywa w każdą pierwszą sobotę września Maryjnym Odpustem Szklarskim. Izba Pamięci jest jedną z ekspozycji Muzeum Szkła i Biżuterii w Jabloncu nad Nisou.

Zapora Josefodolska


Największa i najmłodsza zapora w Górach Izerskich (powierzchnia 1,38 km2). Dwuczęściowy usypany z ziemi wał ma 720 m długości i 43 m wysokości. Zaporę zbudowano na rzece Kamenice w latach 1976-1982. (Między innymi zalano miejscowość Dolní Blatná, tartak ze stawem oraz pozostałości karlowskiej huty szkła z XVIII wieku). Jest to rezerwuar wody pitnej dla Liberca i Jablonca nad Nisou. Do stacji uzdatniania wody w Bedřichovie wodę doprowadza podziemny kanał o długości 2,4 km, a potem sztolnia o długości 3,3 km do zbiornika wyrównawczego w Harcovie koło Liberca. (Zapora mieści aż 23 mln m3 wody). Zabrania się w niej kąpieli. W okolicy jest wiele oznakowanych szlaków pieszych, rowerowych, a zimą tras narciarstwa biegowego. Tamę wykorzystują także rolkarze.

Hrabětice

Dawniej osada założona na początku XVIII wieku na grzebiecie Maxovský hřeben, a dziś ważny ośrodek sportów zimowych na zboczach Severáku.

 


Załączniki